मुक्तक,

बाध्यता मा अल्झाएर किन राख्नु जिन्दगिलाइ

सम्झौता मा बल्झाएर किन मार्नु जिन्दगिलाइ

सृष्टि को अनमोल उपहार हो जान्दाजान्दै

मुर्झाएर दुखी बनाइ किन छोडनु जिन्दगी लाई।।

कोठै भित्र बसि बसि सन्सार खल्बलाउछ यो
मौका मिले प्रेम को गीत मा सल्बलाउछ यो
गज्जब बनेको रहेछ यो कलम भन्ने चिज पनि
अनुत्तरित कति प्रश्न लेखी चल्बलाउछ यो।।

पछाडी पनि फर्किदै गर्नु
कहिले काहीं झर्किदै गर्नु
लामो रहेछ जीवन को यात्रा
मुस्कुराउदै लर्किदै गर्नु।।