अलिकती थकान महसुस,
📝 नेपालमा केटीहरूको बेचबिखन र व्यावसायिक यौन सम्बन्ध: तथ्य, समस्या र समाधान
"महिला सशक्तिकरण भनेको महिलाहरूलाई आर्थिक, सामाजिक, राजनीतिक र शैक्षिक क्षेत्रमा समान अवसर प्रदान गरी उनीहरूको स्वतन्त्र रूपमा सोच्ने, निर्णय लिने र जीवन बिताउने क्षमता बढाउने प्रक्रिया हो। यसको मुख्य उद्देश्य महिलाहरूलाई भेदभाव, शोषण र निर्भरताबाट मुक्त गराई उनीहरूलाई समाजको मुख्य धारमा सहभागी बनाउनु हो।"
नेपालमा केटीहरूको बेचबिखन र व्यावसायिक यौन सम्बन्ध एक गम्भीर सामाजिक, मानवअधिकार र विकास सम्बन्धी समस्या हो। यी मुद्दाहरूले विशेषगरी बालक/किशोरहरूलाई ठूलो मात्रामा प्रभावित गरेका छन्।
📌 १. केटीहरूको बेचबिखन (Human Trafficking in Nepal)
🔍 परिचय:
मानव बेचबिखन एउटा अपराध हो जसमा व्यक्तिलाई धोका, जबरजस्ती वा बलप्रयोगबाट ठाउँ-ठाउँमा सारिन्छ र उनीहरूको शोषण गरिन्छ – यौन शोषण, जबरजस्ती श्रम आदि।
📊 तथ्याङ्क (2023–2024):
💡 उदाहरण:
एउटी १४ वर्षीया केटीलाई एक "रिश्तेदारले" कामको झूठो प्रलोभन देखाएर काठमाडौँबाट भारतको सीमा पार गराउँछ। त्यहाँ पुगेपछि उनलाई एउटा घरमा बन्दी बनाइएर यौन शोषण गरिन्छ।
📌 २. व्यावसायिक यौन सम्बन्ध (Commercial Sexual Exploitation)
🔍 परिचय:
व्यावसायिक यौन सम्बन्ध भनेको कुनै व्यक्तिलाई यौन सम्बन्धको लागि धन वा कुनै प्रतिफलको आशा देखाएर जबरजस्ती गराउनु हो। यो प्रायः बालक/किशोरहरूको शोषण मा समेत हुन्छ।
📊 तथ्याङ्क:
💡 उदाहरण:
एक १६ वर्षीया केटीले घरबाट भागेर काठमाडौँमा बस्छिन्। एक व्यक्तिले उनलाई घर दिने र काम दिने भनेर आश्वासन दिन्छ। केही दिनपछि उनलाई एउटा बारमा काम गर्न बाध्य पारिन्छ। त्यहाँबाट उनलाई ग्राहकहरूसँग यौन सम्बन्धको लागि बाध्य पारिन्छ।
📌 ३. यौन सम्बन्धका मुद्दाहरू (Sexual Violence and Exploitation Issues)
✅ १. बाल यौन शोषण (Child Sexual Abuse - CSA):
धेरै बालक/किशोरहरूले आफ्नै घरमा, नजिकका व्यक्तिहरूबाट यौन शोषण भोग्छन्।
यो मुद्दा सामाजिक रूपमा लुकेको हुन्छ।
✅ २. यौन दासत्व (Sexual Slavery):
पीडितलाई जबरजस्ती एक स्थानमा राखेर निरन्तर यौन शोषण गरिन्छ।
✅ ३. बलात्कार (Rape):
✅ ४. यौन व्यवसाय (Prostitution):
📌 ४. कारणहरू (Causes):
📌 ५. समाधानका उपाय (Solutions):
📌 ६. पीडितहरूको सहयोगका लागि केही संस्थाहरू:
जब एउटी केटी आफूलाई बचाउन थाल्छिन्, तब कुनै अन्धकारले उनलाई ढाक्न सक्दैन।
उनी हिम्मत बन्छिन्, उनी आशा बन्छिन्,
उनी उज्यालो बन्छिन्…
जसले संसारलाई नै बदल्न सक्छ।
📌 ८. References / सन्दर्भहरू:
1. Ministry of Home Affairs, Nepal – Annual Crime Report 2023
https://moha.gov.np
2. UNICEF Nepal Reports on Child Sexual Exploitation
https://www.unicef.org/nepal
3. US Department of State, TIP Report 2023
https://www.state.gov/trafficking-in-persons-report/
4. Shakti Samuha Annual Report 2023
https://shaktisamuha.org/reports
5. Maiti Nepal Research & Reports
https://maitinepal.org/publications
6. Save the Children Nepal – Child Protection Reports
https://www.savethechildren.net/nepal
7. Plan International Nepal – Gender Based Violence Data
https://plan-international.org/nepal
8. Central Bureau of Statistics (CBS), Nepal
https://cbs.gov.np
🎯 निष्कर्ष:
नेपालमा केटीहरूको बेचबिखन र व्यावसायिक यौन सम्बन्ध जस्ता मुद्दाहरूले समाजको भविष्यलाई नै खतरामा पारेका छन्। यी मुद्दाहरूलाई समाधान गर्नका लागि हामी सबैको सहभागिता आवश्यक छ।
Female Sexual Dysfunction
Female Sexual Dysfunction ले यौन संभोगको कुनै पनि चरणमा हुने समस्या वा असहजतालाई जनाउँछ जसले महिलालाई यौन सन्तुष्टि प्राप्त गर्नबाट रोक्छ। यसमा यौन इच्छा, उत्तेजना, orgasm र यौन संभोगको समयमा दुखाइ ( Painful sex) लगायतका समस्या समावेश हुन्छन्।
Causes of Female Sexual Dysfunction:
शारीरिक कारणहरू:
मानसिक कारणहरू:
Types of Female Sexual Dysfunction :
1. भ्याजिनिज्मस (Vaginismus)
भ्याजिनिज्मस एउटा अवस्था हो जसमा योनिको मुखमा मांसपेशीहरू स्वतः रूपमा संकुचित हुन्छन् र योनिमा प्रवेश गर्नु अत्यन्तै दुखाइदायी वा असम्भव हुन्छ।
कारणहरू:
उपचार:
2. अनोर्गाजमिया (Anorgasmia)
अनोर्गाजमियामा महिलाले यौन संभोगको क्रममा orgasm पाउन सक्दैनन् वा धेरै ढिलो पाउँछिन्।
कारणहरू:
उपचार:
3. छिटो ओर्ग्याजम (Rapid Orgasm / Female Premature Orgasm)
केही महिलाहरूले यौन संभोग सुरु भएको केही सेकेन्डमै वा चाहनाभन्दा पहिले ओर्ग्याजम पाउँछिन्, जुन उनीहरूलाई असहजता दिन्छ।
कारणहरू:
उपचार:
4. डिस्प्यारुनिया (Dyspareunia)
डिस्प्यारुनियामा यौन संभोगको समयमा योनिमा दुखाइ वा असहजता महसुस हुन्छ।
कारणहरू:
उपचार:
सारांश:
Types problems Solution
भ्याजिनिज्मस योनिमा प्रवेश गर्न नसकिने मानसिक सल्लाह, Dilator प्रयोग
अनोर्गाजमिया ओर्ग्याजम नआउने यौन शिक्षा, काउन्सेलिङ
छिटो ओर्ग्याजम छिटो ओर्ग्याजम आउने तनाव कम गर्ने, यौन तरिका परिवर्तन
डिस्प्यारुनिया यौन संभोगमा दुखाइ लुब्रिकेन्ट, संक्रमणको उपचार
https://www.bbc.com/nepali/news-60372651
Values and Ways of Responsible and Safer Sex Behaviours
(जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहारका मूल्यहरू र तरिकाहरू )
यौन सम्बन्ध हरेक मानिसको जीवनको एउटा प्राकृतिक र महत्वपूर्ण part हो। तर, यसलाई स्वस्थ, सुरक्षित र सम्मानपूर्ण ढंगले बढाउनु आवश्यक छ। यहाँ हामी "जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहार" के हो, यसका मूल्यहरू के हुन्, यसका तरिकाहरू के हुन्, र यि किन आवश्यक छन्, भन्ने विषयमा विस्तारपूर्वक चर्चा गर्दैछौं।
1. जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहार के हो? (What is Responsible and Safer Sex Behaviour?)
जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहार भनेको यौन सम्बन्धमा संलग्न हुँदा स्वयंको स्वास्थ्य, partner को स्वास्थ्य, भावनात्मक सम्बन्ध र सामाजिक दायित्वलाई ध्यानमा राखेर आचरण गर्नु हो।
यसमा यौन सम्बन्धबाट हुन सक्ने जोखिमहरू जस्तै:
गर्भधारण (अप्रत्याशित गर्भावस्था)
यौनजन्य संक्रमण (एसटीआई/STD)
भावनात्मक चोट
सामाजिक दबाव वा अपराध
लाई कम गर्ने उपायहरू लिनु पर्दछ।
2. जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहारका मूल्यहरू (Values of Responsible and Safer Sex Behaviours)
जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहारका केही महत्वपूर्ण मूल्यहरू निम्न हुन्:
✅ 1. सम्मति (Consent):
यौन सम्बन्धमा संलग्न हुनु अघि दुवै पक्षको स्पष्ट, स्वेच्छापूर्वक र सम्मति आवश्यक छ।
कुनै पनि प्रकारको जबरजस्ती, डर वा दबावमा यौन सम्बन्ध गर्नु अस्वीकार्य हो।
✅ 2. सम्मान (Respect):
Partner को इच्छा, सीमा र भावनालाई सम्मान गर्नु।
यौन सम्बन्धलाई शोषण वा नियन्त्रणको साधन नबनाउनु।
✅ 3. जिम्मेवारी (Responsibility):
आफ्नो र partner को स्वास्थ्य र सुरक्षाको लागि जिम्मेवारी लिनु।
गर्भनिरोध र यौनजन्य संक्रमणबाट बच्ने उपायहरू अपनाउनु।
✅ 4. सत्यता (Honesty):
यौन स्वास्थ्य, सम्बन्धका बारेमा खुलेआम छलफल गर्नु।
Partner लाई आफ्नो स्वास्थ्य स्थिति वा सम्भावित जोखिमबारे जानकारी दिनु।
✅ 5. सुरक्षा (Safety):
कन्डोम, गर्भनिरोधक पिल्स वा अन्य विधिहरू प्रयोग गरेर गर्भावस्था र यौनजन्य संक्रमणबाट बच्नु।
3. जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहारका तरिकाहरू (Ways of Practicing Responsible and Safer Sex)
📌 1. कन्डोमको प्रयोग गर्नु (Use of Condoms):
कन्डोम गर्भावस्था र यौनजन्य संक्रमण (STIs) दुवैबाट बचाउने सबभन्दा प्रभावकारी तरिकाहरू मध्ये एक हो।
सही तरिकाले कन्डोम प्रयोग गर्ने बारेमा जानकारी राख्नु आवश्यक छ।
📌 2. गर्भनिरोधक विधिहरूको प्रयोग (Use of Other Contraceptives):
गर्भनिरोधक पिल्स, इंजेक्शन, आईयूड आदि महिलाहरूले प्रयोग गर्न सक्छन्।
तर, यी विधिहरूले STI बाट बचाउँदैनन्, त्यसैले कन्डोमको प्रयोग गर्नु उत्तम हुन्छ।
📌 3. नियमित स्वास्थ्य परीक्षण (Regular Health Check-ups):
यौन सम्बन्धमा संलग्न हुने व्यक्तिले नियमित रूपमा STI जाँच गराउनु आवश्यक छ।
यसले संक्रमणलाई समयमै पत्ता लगाउन र उपचार गर्न मद्दत गर्छ।
📌 4. स्वच्छता र स्वास्थ्यको ध्यान राख्नु (Maintaining Hygiene and Health):
यौन सम्बन्ध अघि र पछि शरीरको स्वच्छता बनाए राख्नु।
सन्तुलित आहार, नियमित व्यायाम र नियमित निद्राले सेक्सुअल हेल्थ सुधार्न मद्दत गर्छ।
📌 5. खुलेआम छलफल गर्नु (Open Communication):
Partner सँग यौन सम्बन्ध, सुरक्षा, गर्भनिरोध र भावनात्मक सम्बन्धबारे खुलेर कुरा गर्नु।
यसले सम्बन्धमा विश्वास र नजिकिएपन बढाउँछ।
📌 6. एक partner सँगको सम्बन्ध (Monogamous Relationship):
एक partner सँग विश्वस्त रहँदा संक्रमणको जोखिम कम हुन्छ।
तर, यदि multiple partner छन् भने सुरक्षा र नियमित जाँचको विशेष ध्यान आवश्यक छ।
4. जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहार किन आवश्यक छ? (Why Do We Need Responsible and Safer Sex?)
🔹 1. गर्भावस्थाबाट बच्न (To Prevent Unplanned Pregnancy):
अप्रत्याशित गर्भावस्था जीवनमा ठूलो चुनौती पैदा गर्छ।
सुरक्षित व्यवहारले यस्तो समस्याबाट बच्न मद्दत गर्छ।
🔹 2. यौनजन्य संक्रमणबाट बच्न (To Prevent STIs):
HIV/AIDS, सिफलिस, गोनोरिया जस्ता संक्रमण स्वास्थ्यमा गम्भीर असर गर्छन्।
सुरक्षित यौन व्यवहारले यी रोगबाट बच्न मद्दत गर्छ।
🔹 3. भावनात्मक स्वास्थ्यको सुरक्षा (Emotional Well-being):
सम्मति र सम्मानको आधारमा यौन सम्बन्धले मानसिक सन्तुष्टि र सुरक्षा दिन्छ।
यसले सम्बन्धमा विश्वास र नजिकिएपन बढाउँछ।
🔹 4. सामाजिक दायित्वको पालना (Social Responsibility):
सुरक्षित यौन व्यवहारले व्यक्तिलाई नैथिक र सामाजिक रूपमा जिम्मेवार बनाउँछ।
यसले समाजमा स्वस्थ यौन संस्कृति विकासमा सहयोग गर्छ।
🔹 5. लामो सम्बन्धको निर्माण (Building Healthy Long-term Relationships):
खुलेआम कुराकानी, सम्मान र सुरक्षाको आधारमा सम्बन्ध बलियो हुन्छ।
5. सारांश
जिम्मेवार र सुरक्षित यौन व्यवहार के हो?
आफ्नो र partner को स्वास्थ्य, सुरक्षा र सम्मानलाई ध्यानमा राखेर यौन सम्बन्ध गर्नु।
मूल्यहरू: सम्मति, सम्मान, जिम्मेवारी, सत्यता, सुरक्षा
तरिकाहरू: कन्डोम प्रयोग, गर्भनिरोधक, स्वच्छता, खुलेआम कुरा गर्नु, स्वास्थ्य परीक्षण
किन आवश्यक?: गर्भावस्था, संक्रमण, भावनात्मक चोट र सामाजिक समस्याबाट बच्न
अपाङ्गता भनेको शारीरिक वा मानसिक अवस्था हो, जसले व्यक्तिको गतिविधि, संवेदना, वा दैनिक जीवनका कार्यहरूमा बाधा पुर्याउँछ
अपाङ्गता विभिन्न कारणहरूले उत्पन्न हुन सक्छ, जसमध्ये केही प्रमुख कारणहरू निम्न छन्:
१. जन्मजात कारणहरू
जन्मजात कारणहरूमा आनुवंशिक विकारहरू, क्रोमोसोमल विकारहरू, र गर्भावस्थामा आमाको संक्रमण वा हानिकारक पदार्थको सम्पर्क पर्दछन्
उदाहरणका लागि, डाउन सिन्ड्रोम, डुचेन मस्कुलर डिस्ट्रोफी, र गर्भावस्थामा रुबेला संक्रमणले अपाङ्गता उत्पन्न गर्न सक्छ 3.
२. विकासात्मक कारणहरू
विकासात्मक कारणहरू बाल्यकालमा देखापर्ने र जीवनभरि रहने समस्या हुन्। यसमा अटिज्म स्पेक्ट्रम डिसअर्डर, ध्यान अभाव/अतिसक्रियता विकार (ADHD), र अन्य विकासात्मक समस्या पर्दछन्
३. चोटपटक
चोटपटकका कारण अपाङ्गता उत्पन्न हुन सक्छ। उदाहरणका लागि, मस्तिष्कको चोटपटक, मेरुदण्डको चोटपटक, र अन्य शारीरिक चोटपटकले अपाङ्गता उत्पन्न गर्न सक्छ
४. दीर्घकालीन रोगहरू
दीर्घकालीन रोगहरू जस्तै मधुमेह, हृदय रोग, र क्यान्सरले अपाङ्गता उत्पन्न गर्न सक्छ
यी रोगहरूले दृष्टि ह्रास, स्नायु क्षति, वा अंग ह्रास जस्ता समस्या उत्पन्न गर्न सक्छ
५. मानसिक स्वास्थ्य समस्या
मानसिक स्वास्थ्य समस्याहरू जस्तै डिप्रेशन, एन्जाइटी डिसअर्डर, र अन्य मानसिक स्वास्थ्य विकारहरूले अपाङ्गता उत्पन्न गर्न सक्छ
६. वृद्धावस्था
वृद्धावस्थामा शारीरिक र मानसिक क्षमतामा ह्रास आउन सक्छ, जसले अपाङ्गता उत्पन्न गर्न सक्छ
प्रकार
अपाङ्गता विभिन्न प्रकारका हुन्छन्, जसलाई सामान्यतया शारीरिक, संवेदी, संचार, संज्ञानात्मक, विकासात्मक, र मानसिक स्वास्थ्य अपाङ्गता भनेर वर्गीकृत गर्न सकिन्छ
१. शारीरिक अपाङ्गता
शारीरिक अपाङ्गता भनेको शरीरको कुनै अंग वा प्रणालीमा समस्या हुनु हो, जसले व्यक्तिको चल्न, उठ्न, बस्न, वा अन्य शारीरिक गतिविधि गर्न कठिनाइ उत्पन्न गर्छ। उदाहरणहरूमा आर्थराइटिस, मांसपेशीको कमजोरी, र मेरुदण्डको चोट पर्दछन्
२. संवेदी अपाङ्गता
संवेदी अपाङ्गता भनेको दृष्टि, श्रवण, वा अन्य संवेदी प्रणालीमा समस्या हुनु हो। दृष्टि सम्बन्धी अपाङ्गतामा दृष्टि कमजोर हुनु वा अन्धोपन पर्दछ भने श्रवण सम्बन्धी अपाङ्गतामा सुनाइमा समस्या हुनु पर्दछ
३. संचार अपाङ्गता
संचार अपाङ्गता भनेको बोल्न, सुन्न, लेख्न, वा पढ्न समस्या हुनु हो। यसमा बोलीको समस्या, भाषा सम्बन्धी समस्या, र अन्य संचार सम्बन्धी समस्या पर्दछन्
४. संज्ञानात्मक अपाङ्गता
संज्ञानात्मक अपाङ्गता भनेको सोच्न, सम्झन, सिक्न, वा समस्या समाधान गर्न समस्या हुनु हो। यसमा बौद्धिक अपाङ्गता, सिकाइ सम्बन्धी समस्या, र अन्य संज्ञानात्मक समस्या पर्दछन्
५. विकासात्मक अपाङ्गता
विकासात्मक अपाङ्गता भनेको बाल्यकालमा देखापर्ने र जीवनभरि रहने समस्या हो। यसमा अटिज्म स्पेक्ट्रम डिसअर्डर, डाउन सिन्ड्रोम, र अन्य विकासात्मक समस्या पर्दछन्
६. मानसिक स्वास्थ्य अपाङ्गता
मानसिक स्वास्थ्य अपाङ्गता भनेको मानसिक स्वास्थ्य सम्बन्धी समस्या हुनु हो, जसले व्यक्तिको दैनिक जीवनमा असर पुर्याउँछ। यसमा डिप्रेशन, एन्जाइटी डिसअर्डर, र अन्य मानसिक स्वास्थ्य समस्या पर्दछन्
यी विभिन्न प्रकारका अपाङ्गताहरूले व्यक्तिहरूको जीवनमा विभिन्न चुनौतीहरू ल्याउँछन्, र तिनको व्यवस्थापनका लागि विशेष ध्यान र सहयोग आवश्यक पर्दछ।
अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूको यौन समस्या र व्यवस्थापन भनेको अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूले सामना गर्ने यौन स्वास्थ्य सम्बन्धी चुनौतीहरू र तिनको समाधानका उपायहरू हुन्। विश्वव्यापी रूपमा, लगभग १.३ अर्ब व्यक्तिहरू, अर्थात् विश्व जनसंख्याको १६% ले कुनै न कुनै प्रकारको अपाङ्गता अनुभव गर्छन्
अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूले यौन स्वास्थ्य सेवामा पहुँचको कमी, शारीरिक बाधाहरू, यौन शिक्षा र जानकारीको अभाव, र समाजमा विद्यमान लैङ्गिक भेदभाव जस्ता चुनौतीहरू सामना गर्नुपर्छ
नेपालमा, जनगणना २०७८ अनुसार, कुल जनसंख्याको २.२% व्यक्तिहरू अपाङ्गता भएका छन्
अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूले यौन स्वास्थ्य सेवामा पहुँच पाउन कठिनाइ भोगिरहेका छन्। परिवार नियोजन संघ नेपाल (FPAN) ले ३७ जिल्लामा यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवाहरू प्रदान गरिरहेको छ, जसले अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूलाई आवश्यक सेवाहरूमा पहुँच पुर्याउन मद्दत गर्दछ . नेपाल अपाङ्ग महिला संघ (NDWA) ले अपाङ्गता भएका महिलाहरूलाई अधिकार प्राप्त गर्न र उनीहरूको समावेशीकरणमा सहयोग पुर्याउने उद्देश्यले विभिन्न कार्यक्रमहरू सञ्चालन गरिरहेको छ
१. यौन समस्याहरू:
शारीरिक समस्याहरू : गतिशीलता वा शारीरिक क्षमतामा सीमितता हुनुले यौन सम्बन्धमा कठिनाई हुन सक्छ।
सामाजिक धारणा : अपाङ्गताको समाजले गर्दा यौन स्वास्थ्य, सम्बन्ध वा विवाहका विषयमा स्टिग्मा वा अस्वीकृति भेट्नुपर्ने।
शिक्षा वा जानकारीको कमी : यौन शिक्षा वा स्वास्थ्य सेवाका बारेमा जानकारीको अभाव।
स्वास्थ्य सेवामा अपहुँच : अपाङ्गता अनुकूल नभएका स्वास्थ्य संस्थाहरू र स्वास्थ्यकर्मीको अपर्याप्त प्रशिक्षण।
मानसिक स्वास्थ्यका समस्याहरू : अवसाद, चिन्ता वा आत्मविश्वासको कमीले यौन सम्बन्धमा असर पार्न सक्छ।
२. समाधानका उपायहरू:
जागरूकता अभियान : समाजलाई अपाङ्गता र यौन स्वास्थ्यबारे शिक्षित गर्ने, स्टिग्मा कम गर्ने।
अपाङ्गता अनुकूल स्वास्थ्य सेवा : अस्पताल र स्वास्थ्यकर्मीहरूलाई प्रशिक्षण दिएर पहुँचयोग्य बनाउने।
यौन शिक्षाको प्रचार : अपाङ्गता अनुसार समायोजित यौन शिक्षा सामग्री तयार गरी वितरण गर्ने।
कानूनी संरक्षण : भेदभावविरुद्ध कानून लागू गर्ने र यौन उत्पीडनका मामिलामा कारबाही।
समुदाय आधारित समर्थन : समूह वा सल्लाहकार सेवाहरू मार्फत मानसिक सहयोग दिने।
समावेशी नीति : शिक्षा, रोजगार र सामाजिक संसाधनमा समान पहुँच सुनिश्चित गर्ने।
३. नेपाल सरकारले चलेका कदमहरू:
संविधान, २०७२ : अपाङ्गता भएका व्यक्तिका लागि समान अधिकार र सुविधाको व्यवस्था।
अपाङ्ग व्यक्तिको संरक्षण तथा कल्याण ऐन, २०७४ : स्वास्थ्य, शिक्षा र सामाजिक सुरक्षाका व्यवस्था।
राष्ट्रिय नीति तथा कार्ययोजना, २०७५ : अपाङ्गतासँग सम्बन्धित समग्र योजना लागू गर्ने।
अन्तर्राष्ट्रिय सम्झौता : संयुक्त राष्ट्रको अपाङ्गतासम्बन्धी अधिकार सन्धि (UNCRPD) मा सही गरी कार्यान्वयन।
राष्ट्रिय अपाङ्गता संघ (NFDN) : सरकारसँगको सहकार्यमार्फत सेवा विस्तार।
प्रशिक्षण र जागरूकता : स्वास्थ्यकर्मी र शिक्षकहरूका लागि अपाङ्गता अनुकूल प्रशिक्षण कार्यक्रम।
४. चुनौतीहरू:
कार्यान्वयनको कमजोरी : कानून र नीतिहरूको प्रभावकारी कार्यान्वयनको कमी।
ग्रामीण क्षेत्रमा सीमित पहुँच : सुदूर प्रदेशमा सेवा पुर्याउने चुनौती।
सामाजिक धारणाको परिवर्तन : परम्परागत मान्यताहरूलाई तोड्नका लागि निरन्तर प्रयासको आवश्यकता।
अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूको यौन स्वास्थ्य र अधिकारको सुरक्षाका लागि समग्र सामाजिक, कानूनी र स्वास्थ्य नीतिहरूको समन्वय आवश्यक छ।
महिलाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकार भनेको महिलाहरूलाई आफ्नो यौन र प्रजनन स्वास्थ्य सम्बन्धी निर्णयहरू स्वतन्त्र रूपमा गर्न पाउने अधिकार हो। यसमा परिवार नियोजन, सुरक्षित मातृत्व, यौन रोगहरूको रोकथाम र उपचार, सुरक्षित गर्भपतन, र यौन स्वास्थ्य सम्बन्धी शिक्षा र जानकारी आदि हुन्।
यस ऐनको दफा १३ अनुसार, सरकारी, गैर सरकारी वा निजी संघ संस्थामा कार्यरत गर्भवती महिलालाई सुत्केरी हुनु अघि वा पछि कम्तीमा ९८ दिनसम्मको तलब सहितको बिदाको अधिकार दिएको छ
यो अधिकारले महिलालाई प्रसूति पछि आराम गर्न र आफ्नो स्वास्थ्यलाई ध्यान दिन समय प्रदान गर्दछ।नेपालमा सन् २००२ मा गर्भपतनलाई कानुनी मान्यता दिइएको थियो। सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकार ऐन २०७५ ले यसलाई थप सुदृढ बनाएको छ। सबै प्रकारका गर्भलाई १२ हप्तासम्म गर्भपतन गराउन सकिन्छ। यदि केटी/महिला १६ भन्दा बढी उमेरकी छिन् भने श्रीमान् वा अभिभावकको अनुमति आवश्यक पर्दैन
बलात्कार तथा हाडनाता करणीको कारण गर्भ रहेमा १८ हप्तासम्मको गर्भपतन गराउन सकिन्छनेपाल सरकारले किशोर किशोरी मैत्री स्वास्थ्य सेवा उपलब्ध गराइरहेको छ, जसले परिवार नियोजन, एच.आई.भी. लगायतका यौनजन्य सङ्क्रमण र सुरक्षित गर्भपतन सम्बन्धी सूचना र सल्लाहमा सजिलै पहुँच पुर्याउन मद्दत गर्दछ
साथै, विभिन्न संस्थाहरू जस्तै महिला तथा बालबालिका कार्यालय, महिला कानुनी तथा विकास मञ्चले पनि स्वस्थ यौन तथा प्रजनन जीवन निर्वाह गर्न पाउनु पर्छ भन्ने हेतुले विभिन्न सेवा उपलब्ध गराइरहेका छन् .नेपालमा महिलाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकारको सुधारका लागि राज्यले चालेका कदमहरू सकारात्मक छन्, तर अझै पनि धेरै काम गर्न बाँकी छ। यहाँ केही थप तथ्यांकहरू प्रस्तुत गरिएको छ:
नेपालमा हरेक वर्ष लगभग १२०० महिलाको मृत्यु गर्भवती क्रममा हुन्छ
राष्ट्रिय जनगणना २०७८ अनुसार, नेपालमा प्रति एक लाख जीवित जन्ममा १५१ आमाको मृत्यु हुने गरेको देखिएको छ . लुम्बिनी र कर्णाली प्रदेशमा मातृ मृत्यु दर उच्च रहेको छ, क्रमशः प्रति एक लाख जीवित जन्ममा २०७ र १७२ आमाको मृत्यु भएको छनेपालमा तीन जना ग्रामीण महिला मध्ये एकजनाले आफूले चाहेअनुसारको गर्भनिरोधको आधुनिक साधन र विधि प्रयोग गर्न पाएका छैनन्
सन् २०११ देखि नेपालमा आधुनिक गर्भनिरोधक साधनको व्यापकता ४३ प्रतिशतमा स्थिर रहेको छनेपालमा अनुमानित १२ लाख गर्भधारणमध्ये झण्डै आधा अनिच्छित हुन्छ
अनिच्छित गर्भधारणका कारण धेरै महिलाहरूले गर्भपतन गराउने गरेका छन्, जसमा करिब ३ लाख ५९ हजारले गर्भपतन गराएका थिएनेपालमा दूर्गम भेगमा रहेका महिलाहरूले गर्भनिरोधक साधन र सुरक्षित गर्भपतन सेवामा पहुँच पाउन कठिनाइ भोगिरहेका छन्
सुरक्षित गर्भपतन सेवाबाट वञ्चित भएका महिलाहरूले असुरक्षित गर्भपतनको कोसिस गर्ने र त्यसबाट हुने स्वास्थ्य जोखिमहरू सामना गर्न बाध्य हुन्छन्
नेपालमा महिलाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकारको सुधारका लागि राज्यले चालेका कदमहरू सकारात्मक छन्, तर अझै पनि धेरै चुनौतीहरू छन्। यहाँ केही थप चुनौतीहरू प्रस्तुत गरिएको छ:
नेपालका दूर्गम भेगमा रहेका महिलाहरूले अझै पनि आधुनिक गर्भनिरोधक साधन र विधि प्रयोग गर्न पाएका छैनन्
स्वास्थ्य सेवाहरूको अभाव, यातायातको असुविधा, र स्वास्थ्य केन्द्रहरूको कमीले गर्दा महिलाहरूले आवश्यक सेवाहरू प्राप्त गर्न कठिनाइ भोगिरहेका छन्नेपालमा अझै पनि ५८ प्रतिशत गर्भपतन असुरक्षित रूपमा हुँदै आएको छ
असुरक्षित गर्भपतनका कारण महिलाहरूमा गम्भीर स्वास्थ्य समस्या उत्पन्न हुने र कतिपय अवस्थामा मृत्यु समेत हुने गरेको छमहिलाहरूले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवामा पहुँच पाउन लैङ्गिक भेदभाव र सांस्कृतिक मान्यताहरूको सामना गर्नुपर्छ
कतिपय समुदायमा महिलाहरूलाई यौन स्वास्थ्य सम्बन्धी जानकारी र सेवाहरू प्राप्त गर्न निषेध गरिएको हुन्छकिशोरीहरूमा यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवाको पहुँच कम छ
किशोरीहरूलाई यौन स्वास्थ्य सम्बन्धी शिक्षा र जानकारीको अभावले गर्दा उनीहरू असुरक्षित यौन व्यवहारमा संलग्न हुने र यसबाट स्वास्थ्य जोखिम बढ्ने सम्भावना हुन्छआर्थिक असमानताका कारण गरिबीमा रहेका महिलाहरूले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवामा पहुँच पाउन कठिनाइ भोगिरहेका छन्
स्वास्थ्य सेवाहरूको उच्च लागतले गर्दा गरिबीमा रहेका महिलाहरूले आवश्यक सेवाहरू प्राप्त गर्न सक्दैनन्कोभिड-१९ महामारीले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवामा ठूलो प्रभाव पारेको छ
महामारीका कारण स्वास्थ्य सेवाहरूमा अवरोध उत्पन्न भएको र महिलाहरूले आवश्यक सेवाहरू प्राप्त गर्न कठिनाइ भोग्नुपरेको छ .यी चुनौतीहरूका बावजुद, नेपाल सरकारले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकारको सुधारका लागि विभिन्न कदमहरू चालेको छ। तर, अझै पनि धेरै काम गर्न बाँकी छ।
नेपाल सरकारले महिलाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकारको सुधारका लागि विभिन्न कदमहरू चालेको छ। यहाँ केही प्रमुख कदमहरूको विस्तृत विवरण प्रस्तुत गरिएको छ:
नेपाल सरकारले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य र अधिकार सुनिश्चित गर्न उच्च स्तरीय नीति संवाद आयोजना गरेको छ
यो संवाद सीमान्तकृत र जोखिममा रहेका समूहलाई लक्षित गर्दै महिला तथा किशोरीको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य र अधिकार थप सुनिश्चित गर्नका लागि केन्द्रित छ
यस संवादमा विभिन्न सरकारी निकाय, गैरसरकारी संस्था, र अन्तर्राष्ट्रिय साझेदारहरूको सहभागिता रहेको छ
सुरक्षित मातृत्व तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकार ऐन २०७५ ले महिलालाई सुरक्षित मातृत्व र प्रजनन स्वास्थ्य सम्बन्धी हक प्रदान गरेको छ
यस ऐनले प्रसूति बिदा, सुरक्षित गर्भपतन, र यौन स्वास्थ्य सेवाहरूको पहुँच सुनिश्चित गरेको छ
नेपाल सरकारले किशोर किशोरी मैत्री स्वास्थ्य सेवा उपलब्ध गराइरहेको छ, जसले परिवार नियोजन, एच.आई.भी. लगायतका यौनजन्य सङ्क्रमण र सुरक्षित गर्भपतन सम्बन्धी सूचना र सल्लाहमा सजिलै पहुँच पुर्याउन मद्दत गर्दछ
नेपाल सरकारले परिवार योजना कार्यक्रम विस्तार गर्ने प्रतिवद्धता जनाएको छ
यो कार्यक्रमले महिलाहरूलाई आधुनिक गर्भनिरोधक साधन र विधि प्रयोग गर्न प्रोत्साहित गर्दछ।
कोभिड-१९ महामारीले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवामा ठूलो प्रभाव पारेको छ
महामारीका कारण स्वास्थ्य सेवाहरूमा अवरोध उत्पन्न भएको र महिलाहरूले आवश्यक सेवाहरू प्राप्त गर्न कठिनाइ भोग्नुपरेको छ। राज्यले महामारीको प्रभाव व्यवस्थापन गर्न विभिन्न कदमहरू चालेको छ, जस्तै स्वास्थ्य सेवा विस्तार र जनचेतना कार्यक्रम
नेपाल सरकारले बेलायत सरकार, संयुक्त राष्ट्रसंघीय जनसंख्या कोष (UNFPA), र अन्य अन्तर्राष्ट्रिय साझेदारहरूको सहयोगमा विभिन्न कार्यक्रमहरू सञ्चालन गरिरहेको छ
यी कार्यक्रमहरूले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य सेवाको पहुँच विस्तार गर्न र महिलाहरूको स्वास्थ्य सुधार गर्न मद्दत पुर्याइरहेका छन्
नेपाल सरकारले यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य अधिकारलाई सुनिश्चित गर्न कानुनी सुधारहरू पनि गरिरहेको छ
यसले महिलाहरूलाई सुरक्षित गर्भपतन, प्रसूति बिदा, र यौन स्वास्थ्य सेवाहरूको पहुँचमा सुधार ल्याएको छ
नेपालमा यौन दुर्ब्यवहार र हिंसाको अवस्था
नेपालमा यौन दुर्ब्यवहार र लैंगिक हिंसा (Gender-Based Violence) एक गम्भीर सामाजिक र मानव अधिकारको समस्या हो। यस्ता घटनाहरू विशेषतः महिला, किशोरी, बालबालिका, र यौनिक तथा लैंगिक अल्पसंख्यक समुदायमा बढी देखिन्छ। यौन हिंसाका रूपमा बलात्कार, यौन दुर्व्यवहार, छेड़छाड़, बाल यौन शोषण, जबरजस्ती विवाह, मानव बेचबिखन, र साइबर यौन हिंसा मुख्य छन्।
नेपाल प्रहरीको तथ्यांक अनुसार, २०७९/८० मा बलात्कारका २,२८८ उजुरी दर्ता भएका थिए, जुन अघिल्लो वर्षको तुलनामा अधिक थियो। त्यस्तै, यौन दुर्व्यवहारसम्बन्धी ७९३ उजुरी पनि परेको थियो। रिपोर्ट गरिएका घटनाहरूभन्दा धेरै घटना पीडितको लाज, डर, र सामाजिक कलङ्कको कारण लुकेको हुनसक्छ भन्ने अनुमान गरिएको छ।
महिला, बालबालिका तथा जेष्ठ नागरिक मन्त्रालय अन्तर्गत सञ्चालित “HELPLINE 1145” मा दैनिक औसतमा ५० भन्दा बढी यौन तथा घरेलु हिंसासम्बन्धी उजुरी आउने गरेको देखिएको छ। गाउँ तथा सहर दुबैतर्फ यौन हिंसाका घटना हुने गरे तापनि, ग्रामीण क्षेत्रमा अझ बढी समस्या छ, किनभने त्यहाँ सूचना, न्याय र सेवाको पहुँच कम छ।
विश्वव्यापी अवस्था
विश्व स्वास्थ्य संगठन (WHO) का अनुसार, विश्वभरका १५ वर्ष वा सोभन्दा माथिका तीन महिलामध्ये एकजना (३५%) ले जीवनमा कहिल्यै न कहिल्यै शारीरिक वा यौन हिंसा सहनुपरेको छ। UN Women ले COVID-19 महामारीलाई "Shadow Pandemic" भनेर उल्लेख गरेको छ, जहाँ लकडाउन र आर्थिक तनावका कारण घरेलु तथा यौन हिंसाका घटनाहरू विश्वभर बढेका थिए
`UNICEF का अनुसार, प्रत्येक वर्ष करिब १२ मिलियन बालिकाहरू बालविवाहको शिकार हुन्छन्, जसमा उनीहरू यौन हिंसा र शोषणको उच्च जोखिममा पर्छन्। युद्धग्रस्त क्षेत्रहरू (जस्तै अफ्रिका, मिडल इस्ट) मा यौन हिंसा प्रायः "युद्धको हतियार" को रूपमा प्रयोग हुने गरेको छ। विकासशील देशहरूमा कानुनी संरचना कमजोर, जनचेतना न्यून, र सामाजिक संरचना पितृसत्तात्मक भएकाले यस्ता हिंसाहरू झनै जटिल हुने गरेका छन्।
समाधानका उपायहरू
यौन हिंसा नियन्त्रण र न्यूनीकरणका लागि विभिन्न स्तरमा समाधानका उपायहरू अपनाउनु आवश्यक छ:
क. कानुनी सुधार र कडाइ
बलात्कार, यौन दुर्व्यवहार, यौन उत्पीडन, साइबर अपराध लगायतका घटनालाई कडा सजाय दिने कानून निर्माण र कार्यान्वयन प्रभावकारी बनाउनु आवश्यक छ।
ख. यौनिकता शिक्षा
विद्यालय स्तरबाट यौनिकता र सहमति (consent) सम्बन्धी शिक्षा दिनु जरुरी छ, ताकि बालबालिका तथा किशोरकिशोरीहरू यस्ता समस्याबाट आफूलाई सुरक्षित राख्न सकून्।
ग. पीडित–मैत्री सेवा प्रणाली
महिला हेल्पलाइन, कानुनी सहायता, सुरक्षित आवास (safe house), मानसिक स्वास्थ्य सेवा, र पुनःस्थापना केन्द्रहरू प्रभावकारी रूपमा सञ्चालन गर्नुपर्छ।
घ. पुरुष तथा समाजको भूमिका
यौन हिंसा रोकथाम केवल महिलाको सुरक्षा होइन, सम्पूर्ण समाजको जिम्मेवारी हो। विशेषतः पुरुषहरूलाई सहमति, सम्मान र समानताको शिक्षाद्वारा सहभागी गराउनु जरुरी छ।
ङ. साइबर हिंसामाथि नियन्त्रण
सामाजिक सञ्जाल तथा डिजिटल माध्यममा बढ्दो यौन हिंसा (जस्तै ब्ल्याकमेल, फोटो/भिडियो लिक) नियमन गर्न प्राविधिक र कानुनी संयन्त्र बलियो बनाउनु पर्छ।
राज्यद्वारा चालिएका कदमहरू
नेपाल सरकारले यौन हिंसा न्यूनीकरणका लागि केही नीतिगत तथा संरचनागत पहलहरू थालेको छ:
निष्कर्ष
नेपाल तथा विश्वभर यौन दुर्ब्यवहार र हिंसा गम्भीर सामाजिक, कानुनी, र मानव अधिकारसम्बन्धी चुनौती हो। यसलाई न्यूनीकरण गर्न बहुआयामिक प्रयास आवश्यक छ , कानुनी सुधार, सामाजिक रूपान्तरण, शिक्षा, सेवा पहुँच र चेतनामूलक अभियानहरू अपरिहार्य छन्। राज्यका पहलहरू सुरुआतको चरणमा छन्, तर यी प्रयासहरूलाई संस्थागत, सशक्त र समावेशी बनाउन अझ बढी लगानी र राजनीतिक प्रतिबद्धता आवश्यक छ।
नेपालको संविधान, २०७२ – https://www.lawcommission.gov.np
Sunil Babu Pant & Others v. Nepal Government (2007) – Supreme Court of Nepal
Nepal’s Civil Code and Criminal Code, 2017 – नेपाल कानून आयोग
Blue Diamond Society (2022). LGBTI Rights in Nepal
UNFPA (2019). Comprehensive Sexuality Education in Nepal: Policy and Practice Review
Human Rights Watch Reports on Nepal (2023)
किशोरकिशोरीहरूको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य (ASRH) सम्बन्धी समस्याहरू
नेपालि समाजमा किशोरकिशोरीहरूको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य (ASRH) सम्बन्धी समस्याहरू मुख्यतया सामाजिक, सांस्कृतिक र नीतिगत चुनौतीहरूबाट उत्पन्न हुन्छन्। सबैभन्दा ठूलो समस्या बाल विवाह र चिलीमे प्रथा हो, जसका कारण कम उमेरमा गर्भधारण र प्रसूतिसँग जोडिएको जोखिम बढ्छ। जस्तो कि UNFPA को तथ्यांकअनुसार, १५ वर्षभन्दा कम उमेरमा गर्भधारण गर्छन्, जुन अशिक्षा र स्वास्थ्य सेवाको अभावले बढ्छ। अर्को समस्या रजस्वला लाइ लिएर को सामाजिक लांछना हो, जहाँ महिलाहरूलाई त्यस समय अबधिमा "अशुद्ध" मानेर घरबाट अलग राख्ने प्रथा जारी छ, जसले रजस्वला को स्वच्छता र स्वास्थ्यमा नकारात्मक प्रभाव पार्छ। साथै, अवाञ्छित गर्भावस्था, असुरक्षित गर्भपतन, यौनजन्य संक्रमण (STIs) र HIV/AIDS को जोखिम पनि ठूलो समस्या हो, किनभने धेरै युवाहरूलाई सही ज्ञान र सेवाको पहुँच नै पुगेको छैन। लैंगिक हिंसा, सामाजिक भेदभाव र LGBTQ+ किशोरहरूको अस्वीकृति पनि एक गम्भीर समस्या हो, जहाँ उनीहरूलाई स्वास्थ्य सेवाबाट वञ्चित राखिन्छ।
किशोरकिशोरीहरूको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य समस्याको व्यवस्थापनका उपायहरू
किशोरकिशोरीहरूको यौन र प्रजनन स्वास्थ्य समस्यालाई सम्बोधन गर्न समग्र दृष्टिकोणको आवश्यकता छ। सबैभन्दा पहिले, बृहत यौनिकता शिक्षा (CSE) लाई स्कूल पाठ्यक्रममा बिशेष ठाउँ दिएर समावेश गर्नुपर्छ, जुन UNESCO को ITGSE (अन्तर्राष्ट्रिय तकनीकी मार्गदर्शन) ढाँचाको पालना गर्दै उमेर आधारित पाठ्यक्रम प्रस्तुत गर्छ। CSE ले गर्भनिरोधक विधि, सुरक्षित यौन क्रिया, सहमति (Consent) र स्वास्थ्य सेवाको महत्वलाई सिकाउँछ, जसले अवाञ्छित गर्भावस्था र STIs लाई रोक्न मद्दत गर्छ। दोस्रो, किशोरमैत्री स्वास्थ्य सेवा विस्तार गर्नुपर्छ, जसमा गाउँगाउँमा सुरक्षित प्रसूति सेवा, कण्डोम र गर्भनिरोधक गोलीको पहुँच बढाइनुपर्छ। तेस्रो, अभिभावक र समाजलाई जागरूक गराउनुपर्छ , किनभने धेरैले यौन शिक्षालाई "अश्लीलता" ठानेर अस्वीकार गर्छन्। सामुदायिक कार्यक्रमहरू मार्फत ऋतुस्रावको स्वच्छता, सुरक्षा र सही सम्बन्धको महत्वलाई फैलाउन सकिन्छ। अन्तमा, सरकारले ASRH लाई राष्ट्रिय शिक्षा र स्वास्थ्य नीतिमा समावेश गरी कानूनी रूपमा संरक्षण दिनुपर्छ र लैंगिक हिंसा र भेदभावविरुद्ध कडा कानूनी कारबाहीको व्यवस्था हुनुपर्छ। यस्तो दृष्टिकोणले नेपालमा मातृ मृत्युदर घटाउन, लैंगिक समानता बढाउन र युवाहरूको शैक्षिक र आर्थिक विकासमा योगदान दिन सकिन्छ।
1.4. किशोरावस्थाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य (ASRH) को अवधारणा, मूल्य र आवश्यकताहरू
किशोरावस्थाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य (Adolescent Sexual and Reproductive Health - ASRH) भनेको किशोरकिशोरीहरूको शारीरिक, मानसिक र सामाजिक स्वास्थ्यलाई समग्र रूपमा समेट्ने एक महत्वपूर्ण अवधारणा हो। यसले किशोरकिशोरीहरूको यौन र प्रजनन स्वास्थ्य सम्बन्धी ज्ञान, सीप, र सेवाहरूको पहुँचलाई सुनिश्चित गर्न मद्दत गर्छ। किशोरावस्था एक संवेदनशील समय हो जहाँ शारीरिक, मानसिक र भावनात्मक परिवर्तनहरू तीव्र रूपमा हुन्छन्। यस अवधिमा सही जानकारी र मार्गदर्शन प्रदान गर्नु अत्यावश्यक छ, ताकि किशोरकिशोरीहरूले सुरक्षित र स्वस्थ जीवनयापन गर्न सकून् ।WHO र UNFPA जस्ता संस्थाहरूले ASRH लाई उमेर आधारित, संस्कृति-सम्मत र प्रमाण आधारित पाठ्यक्रमको रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्। यसको उद्देश्य जवानहरूलाई सुरक्षित, जिम्मेवार र स्वस्थ जीवन बिताउन सिकाउनु हो, जसले गर्दा उनीहरूको शैक्षिक, आर्थिक र सामाजिक विकासमा योगदान पुर्याउँछ।
ASRH को मूल्य नेपाली सन्दर्भमा विशेष रूपमा उल्लेखनीय छ। स्वास्थ्य सुरक्षा र रोकथामको दृष्टिकोणबाट, ASRH ले अवाञ्छित गर्भावस्था, असुरक्षित गर्भपतन, यौनजन्य संक्रमण (STIs) र HIV/AIDS बाट सुरक्षा प्रदान गर्न मद्दत गर्छ। उदाहरणका लागि, नेपालमा १५–१९ वर्षका १०% किशोरीहरूले १५ वर्षभन्दा कम उमेरमा गर्भधारण गरेको UNFPA को तथ्यांकले देखाउँछ, जुन ASRH को अभावमा घटेको हो। ASRH ले गर्भनिरोधक विधि (कण्डोम, गर्भनिरोधक गोली) र सुरक्षित यौन क्रियाबारे ज्ञान दिन्छ । सम्बन्धको गुणस्तर र सहमतिको महत्वलाई बुझ्नमा ASRH ले महत्वपूर्ण भूमिका खेल्छ। सहमति भनेको कोहीले आफ्नो सहमति दिएमा मात्र शारीरिक सम्पर्क हुनुपर्छ भन्ने सिकाउनु हो, जुन नेपालमा यौन दुर्व्यवहारका घटनाहरूमा न्याय पाउन नसक्ने स्थिति बन्छ, किनभने सहमति के हो भन्ने ज्ञान नहुन्छ।
सामाजिक न्याय र लैंगिक समानताको दृष्टिकोणबाट ASRH ले लैंगिक हिंसा, भेदभाव, ऋतुस्रावको सामाजिक लांछना र बाल विवाहलाई रोक्न मद्दत गर्छ। उदाहरणका लागि, ऋतुस्रावलाई "अशुद्धता" ठानेर महिलाहरूलाई घरबाट अलग राख्ने चिलीमे प्रथा लाई ASRH ले चुनौती दिन्छ। यस्तै, LGBTQ+ समुदायको अधिकारको सम्मान गरी समाजमा लैंगिक समानता र सुरक्षाको वातावरण निर्माण गर्न ASRH ले महत्वपूर्ण योगदान दिन्छ। आर्थिक र शैक्षिक विकासको दृष्टिकोणबाट, ASRH अवाञ्छित गर्भावस्था र बाल विवाहलाई रोक्न मद्दत गर्छ , जुन बालबालिकाको शिक्षा र आय अवसरलाई रोक्छ।
किशोरावस्थाको यौन तथा प्रजनन स्वास्थ्य (ASRH) को आवश्यकता
नेपाली सन्दर्भमा ASRH को आवश्यकता मुख्यतया सांस्कृतिक र पारम्परिक धारणाहरू, शिक्षा प्रणालीमा कमजोरी, अभिभावकको जागरूकता कमजोर र समाजमा लांछना छन्। उदाहरणका लागि, "यौन शिक्षा = अश्लीलता" भन्ने भ्रम वा रजस्वला लाइ समेत "अशुद्धता" ठानेर महिलाहरूलाई घरबाट अलग राख्ने प्रथाले ASRH को फैलावटमा अवरोध पैदा गर्छन्। शिक्षा प्रणालीमा कमजोरी : नेपालका स्कूलहरूमा ASRH को पाठ्यक्रम कमजोर छ, र प्रशिक्षित शिक्षकहरूको कमी छ भन्ने कुरा विभिन्न अनुसन्धान हरुले ब्यक्त गरिसकेका छन् । अभिभावकको जागरूकता कमजोर छ धेरैजना अभिभावकहरूले ASRH को महत्व बुझेका छैनन् त्यसैले समाजमा लांछना अझै छ जसले LGBTQ+ समुदायबारे खुलेर कुरा गर्न पाउने अवस्था समेत छैन । यी चुनौतीहरूलाई सम्बोधन गर्न, UNESCO को ITGSE र SIECUS को सिफारिसहरू अपनाउनुपर्छ , जसमा स्कूलका पाठ्यक्रममा ASRH समावेश गर्नु, शिक्षकहरूलाई प्रशिक्षण दिनु, सामाजिक जागरूकता अभियान चलाउनु र सरकारले ASRH लाई राष्ट्रिय शिक्षा नीतिमा समावेश गर्नु जस्ता कदमहरू समावेश छन्। प्रजनन स्वास्थ्य सेवाहरूको पहुँच : गाउँगाउँमा सुरक्षित प्रसूति सेवा र गर्भनिरोधक विधिको उपलब्धता बढाउनुपर्छ।
